Bezoek Chisenga en projecten

familie van de Bree/Hogenbosch

november 2011 -
februari 2012

 

1 De reis en twee weken
2 De eerste contacten voor de projecten

3 Schooluniformen
4 Familieleven
5 Fietsambulances

1e verslagje Malawi

Vorig

Volgend

1 De reis en twee weken
In de bus van buurvrouw Joke vertrokken we naar station Dieren (waar we door de hele klas van Loena werden uitgezwaaid), via Arnhem (waar Peter, Puck en Annemiek ons uitzwaaiden en een zak pepernoten meegaven) met de ICE naar Frankfurt. Daar namen we het vliegtuig naar Malawi, waar we via Ethiopië en Congo de volgende middag in de warmte van Lilongwe uitstapten. Twee dagen later vertrokken we met een pick-up naar het noorden. Twee personen voor in, twee achterin, bagage vastgebonden aan een touw en twee gevulde jerrycans met benzine (i.v.m. het nijpende benzine tekort dat Malawi al heel lang teistert) reden we het Afrikaanse land in. Het voelde in het begin wat onwennig, maar het werd een mooie lange tocht langs droge rode grond, rieten hutjes, zelf gebakken stenen huisjes, verkopers met tomaten, vrouwen met mooie gewaden, een berg met apen, het prachtige meer en overal zwaaiende kinderen. Via Nakhata Bay en de Flojamalawi Foundation kwamen we aan in Nachoma, Chisenga, in het uiterste noord westen van Malawi, de plek waar we de komende twee maanden zullen verblijven. Het is een prachtige plek met veel groen, uitzicht op de bergkammen welke de grens met Zambia vormen, waar we allerhartelijkst werden ontvangen. We ontmoeten de volgende dagen heel veel mensen, iedereen schud je de hand en maakt even een praatje en heet ons welkom. Onze gehuurde auto werd door Yesaya, de man die hier de stichting runt, terug gebracht naar Lilongwe.

2 De eerste contacten voor de projecten

De eerste dag na aankomst gaan we samen met Edward, een vrijwilliger van Orphans Hope Care naar het dorp Chisenga, daarna maken we kennis met de Headmaster van de Primary School, en later met de Headmaster en Deputy van de Secondary School. De ontvangsten zijn allemaal vriendelijk, beleefd, doen soms wat formeel aan (bij het handen schudden, waarbij je je andere hand gebruikt om je schuddende onderarm te ondersteunen, wordt er soms voor je gebogen en geknield en het voelt alsof je deel uitmaakt van een koninklijk gezelschap), maar zijn oprecht en hartverwarmend. De mensen hier vragen vooral nadrukkelijk hoe het met je gaat en zijn nieuwsgierig naar wat je komt doen en vertellen. Naast de vraag of Loena en Rosa naar school kunnen hier (wat kan, maar pas vanaf 3 januari i.v.m. examens en 3 weken vakantie) vragen we of de lagere school ons een lijst met namen van kinderen wil geven waarvan de ouders het schooluniform niet kunnen betalen. Aan de Secondary Headmaster vragen we om een lijst met namen van kinderen die ofwel van school zijn gegaan omdat ze geen schoolgeld konden betalen, of van kinderen die wel op school zitten waarvan de ouder(s) het eigenlijk niet kunnen veroorloven. Ook bij Hope Care vragen we om zo’n lijst. De komende dagen hebben we veel contact hierover en krijgen een scherper beeld van de mensen die daadwerkelijk financiële ondersteuning nodig hebben. Ook organiseren we een bijeenkomst met mensen van Hope Orphan Care, de Deputy Headmaster Rosemary van de Secondary School en Adam, een Peacecorps Volunteer die al bijna twee jaar in het dorp woont en goed inzicht heeft in de sociale verhoudingen. Tijdens de meeting geven we nog wat achtergrond info over wie we zijn en wat we graag in Chisenga willen doen. We noemen de criteria voor de leerlingen die we willen gaan sponsoren: 1. Drop outs, diegene die van school hebben moeten gaan i.v.m. het niet kunnen betalen van de schoolgelden. 2. Weeskinderen waarvan beide ouders zijn overleden. 3. Weeskinderen waarvan één ouder is overleden. 4. Andere hulpbehoevende kinderen. Het is schokkend om te moeten vaststellen dat de lijst van kinderen die ouders hebben verloren lang is.
Vorig jaar is Hope Orphan Care ook al begonnen met een lijst van weeskinderen om in kaart te brengen welke kinderen financiële hulp behoeven, deze kan naast de lijsten die we hebben gekregen van de Secondary school ook gebruikt worden om de kinderen uit te zoeken die gesponsord gaan worden. Het budget voor het ondersteunen van de schoolgelden ligt, dankzij alle fantastische giften op €1500,-. De schoolgelden worden in Malawi betaald in 3 terms. In Chisenga kost 1 term rond de €9,-, daarnaast zijn er nog wat extra kosten voor examen- en administratie gelden.

3 Schooluniformen
Voor de schooluniformen hebben we na een week een lijst met 160 kinderen samengesteld, samen met het hoofd van de school en een leerkracht. Met de kleermaker spreken we af dat wij samen met de lerares naar Chitipa gaan, een iets groter dorp hier in de omgeving op 42 km afstand om de stof voor de uniformen op rol te kopen, dit is goedkoper. De kleermaker zal met één andere kleermaker de uniformen gaan maken. Het streven is om de uniformen af te krijgen bij de start van de nieuwe term in het schooljaar. Op zaterdag gaan we met Grace, de lerares van de school naar Chitipa, de ‘grote stad’ hier in de buurt, in de Lonley Planet beschreven als de ‘most remoted town’ of Malawi. Ook al is Chitipa maar 42 km hiervandaan, het duurt een tijd voordat je er bent. We rijden in een half kapotte minibus volgepakt met mensen over een zeer slechte weg. In Chitipa gaan we op zoek naar de stof, helaas is er niet genoeg maar we kunnen een bestelling doen. Alles moet snel want de minibuschauffeur wil op tijd weer terug zijn voor een voetbal match in het dorp. Maar snel bestaat niet in Malawi, eerst moet de vrouw van de politieman opgehaald worden, maar niemand weet waar ze is, dan moet er nog vlees bij een familielid worden afgegeven en o, ja ook nog ergens een telefoonkaart. Onderweg moet er nog een maismolen gevuld worden met diesel die mee in het busje is gegaan en 20 liter benzine worden afgegeven bij een auto die is gestrand. Ondertussen valt de achteruit van de minibus uitelkaar (deze was al een keer of wat met tape gemaakt) en lukt het net om de schuifdeur niet te verliezen. Maar…. De motor blijft het doen, er is nauwelijks verkeer dus gevaarlijk is het niet en de sfeer in de bus is fantastisch, best leuk stof kopen in Chitipa!

4 Familieleven
Na twee weken Chisenga leren we steeds beter op kooltjes koken, wennen we aan de wandeling naar het dorp, lopen we net als iedereen zo’n 8 km naar een plaatselijke markt, gaan we rond 20.00 naar bed en beginnen we steeds meer mensen te kennen. Loena (Roony) en Rosa (Losa) hadden vooral de eerste dagen veel aanloop van hordes kinderen, ze doen handspelletjes, springtouwen of spelen voetbal. Na de eerste dagen wordt de aanloop wat minder en dat vinden Loena en Rosa ook wel best. Helaas konden ze nog niet naar school de eerste weken, er wordt dus thuis huiswerk gemaakt. Er blijft vaak nog wel veel tijd over, internet en computer gebruik lukt niet tot zeer moeizaam, boeken zijn snel uit en worden herlezen, er zijn regelmatig uren dat Loena en Rosa zich vervelen en op dat soort momenten mist voor Loena haar vrienden en vriendinnen.

5 Fietsambulances
In Nederland hebben we in november al een fietsambulance besteld (vanuit de gift van Professionals in NAH), net voor vertrek bieden ook Peter en Annemiek aan een fietsambulance te willen sponsoren. Eén fietsambulance zal in het dorpje Nachoma komt te staan, voor de andere zijn we in onderhandeling voor een goede plek. Om de fietsen hier te krijgen is nog een aardige klus. Het was beloofd om de eerste fietsambulance naar Chitipa te brengen via het transportbedrijf G46, maar het kantoor in Chitipa schijnt gesloten te zijn zodat de fietsambulance nog in de opslag staat in Karonga. Van de week moeten we de ambulancefiets dus zelf ophalen. Dat is het een hele reis, want eerst het stuk naar Chitipa, dan nog dik 110 km over een onverharde weg in constructie waar om de 30 meter een drempel is aangebracht, yes! Maar we moeten zelf ook nog geld halen en Karonga is de dichtstbijzijnde pinautomaat. Dat betekent heel vaak pinnen, het bedrag wat je per keer kan pinnen ligt tussen de € 35,- en €90,- , als je veel geld moet halen voelt dat soms ongemakkelijk, je blijft maar pinnen, hopende dat de pinautomaat voldoende geld heeft, of doet het niet i.v.m. stroomuitval……. Tot zover het eerste verslagje uit Chisenga, volgende keer vertellen we meer, o.a. over de ambulance fietsen.