Bezoek Chisenga en projecten

familie van de Bree/Hogenbosch

november 2011 -
februari 2012

 

1 Fietsambulances
2 Schooluniformen
3 De laatste weken in Nachoma
4
Sponsering middelbare schoolkinderen
5 Rosa, Puck en Noël
6 Cijfers en resultaten
7 Hoe nu verder?
8 Reizen

3e verslag Malawi

Vorig

Volgend

3e verslagje Malawi
Bij deze de laatste nieuwsbrief vanuit Malawi. Op het moment van schrijven zijn we aan het reizen in Malawi en hebben we de projecten kunnen afronden.
1 Fietsambulances
De eerste week van januari zijn we bezig geweest de fietsambulances op te halen in Karonga en maken we afspraken om de fietsambulances in de dorpen Madunda en Mulembe te brengen. In Chisenga hebben we een auto kunnen regelen die in één dag naar Karonga en terug reed om de laatste twee ambulance fietsen op te halen. Dit betekent ongeveer vierenhalf uur over een onverharde weg naar Karonga, van de koele berglucht naar de warmte aan het meer, fietsen inladen, nog snel wat ananassen en andere boodschappen als spaghetti en wc papier kopen, geld halen en dan weer terug de bergen in. Jeroen heeft dit samen met twee jongens gedaan en kwam, net nadat het donker was geworden, weer terug mét de twee ambulancefietsen.
In Nachoma hadden we op zaterdagmiddag de overhandiging van de ambulance fiets. Dit werd gehouden op het basketbalveldje. Jeroen en ik zaten samen met een paar dorps chiefs uit de omgeving op stoelen midden op het veld. De vrouwen en kinderen zaten op de grond aan de andere kant van het veld. Daarachter en aan de zijkant zaten nog wat mannen en andere kinderen in de bosjes. Er worden speeches gehouden in het Nyika en een oudere vrouw doet een dans als dank. De mensen zijn erg dankbaar en zijn heel blij met de gift. Ook wij houden een korte speech en vertellen hoe we het geld hebben ingezameld, wat onze beweegreden waren en dat we ons zeer welkom voelen in Malawi en speciaal in Nachoma. We houden nog een demonstratie waarin de oudste broer van Alfred, die vrijwel blind is, als patiënt speelt, dit was zeer hilarisch!
Voor de twee andere fietsen regelt Yesaya dat er iemand uit de desbetreffende dorpen komt om mee te fietsen naar de dorpen, zodat Jeroen, Yesaya en ik ook op de fiets terug kunnen. Ook in deze dorpen zijn de mensen zeer blij met de fiets. In Mulembe spreken we een zeer wijze en vriendelijke senior head chief, die erg dankbaar is voor de gift en ook benadrukt hoe hard er hulp nodig is in dit vergeten gebied van Malawi. Mochten er mogelijkheden zijn dan staan ze open voor andere hulp, bijvoorbeeld voor weeskinderen om naar school te gaan, maar ook voor medicijnen voor in de hulppost. We krijgen een heel mooi toneelstukje te zien van de kinderen van de lagere school over de situatie van weeskinderen die zijn opgenomen in een ander gezin. In beiden dorpen krijgen we nsima met kip en bonenblad aangeboden, waarbij we in het laatste dorp het eten meekrijgen omdat er een enorme windvlaag met regenbui aankomt. Zo fietsen we terug met een dreigende zwarte lucht, over de rode aarde, omringd met groene bergen welke uitkijken op Zambia, soms fietsend soms lopend, in verband met de steile hellingen, met in gedachte de dankbetuigingen en de indrukwekkende woorden van de senior head chief, en achterop het pannetje met kip welke speciaal voor ons is geslacht.
Zoals we meerdere keren gehoord hebben van verschillende chiefs en inwoners uit de dorpen zijn de mensen niet alleen blij dat zieken nu op een betere manier vervoerd kunnen worden naar de hulppost, maar ook voor het feit dat er dus mensen in Nederland zijn die aan hen dachten en iets wilden doen om hun situatie te verbeteren. Bij deze wil ik alle dankbetuigingen overdragen aan de mensen die een bijdrage hebben geleverd, namens de mensen in Nachoma, Mulembe en Madunda .

2 Schooluniformen

Zoals afgesproken heeft de kleermaker de uniformen al op 1 januari af. Uiteindelijk zijn het er 140 geworden. Tijdens het uitdelen van de uniformen zijn er vier mensen van de Orphan Hope Care aanwezig, de voorzitter van de ouderraad, het hoofd van de school, Jeroen en ik, en er loopt ook nog een godsdienst leraar mee tijden het uitdelen in de klassen. Het komt ons wat chaotisch over als de uniformen voor de klas worden uitgedeeld, er ondertussen wordt gediscussieerd wie ook al weer op de lijst stonden, de namen van dekinderen soms niet kloppen, of kinderen niet luisteren naar een naam waaronder ze geregistreerd staan omdat deze ondertussen is veranderd…… Het lijkt dat de kleermaker misschien niet heel precies heeft geteld en wel heel algemeen de maten heeft genomen. Gelukkig voor de leerlingen van de laagste klassen kloppen de maten van de meeste uniforms wel. De kinderen kleden zich voor de klas om en er worden foto’s gemaakt. Na het uitdelen komt de hele school bij elkaar en krijgen we ook hier een uitgebreide dankbetuiging. Ook overhandigt Rosa een voetbal welke we voor de school hebben gekocht. Het schoolhoofd is zeer dankbaar en de kinderen ook. Ook hier vertellen we hoe we het geld hebben opgehaald en willen we alle dankbetuigingen van leerlingen en kinderen overdragen aan de donateurs in Nederland! We kijken terug op een geslaagde actie, er waren veel kinderen in school die in vodden kwamen, kapotte jurken, vieze gescheurde kleding. Met een schooluniform kunnen ze net als anderen goed gekleed naar school en kunnen ze een paar jaar voorruit. Vooral in de lagere klassen hebben we veel uniformen uitgedeeld en waren de kinderen heel blij. We kijken terug op een geslaagde actie met ietwat gemengde gevoelens over het uitdelen en de niet zo precieze omgang hiermee. Maar dit is hoe het hier gaat en kunnen we er ons bij neerleggen.

3 De laatste weken in Nachoma

Na de kerstvakantie konden Loena en Rosa eindelijk naar school. Dit betekent om kwart over vijf op, ontbijten en om zes uur samen met de kinderen van Yesaya naar school lopen. Rosa gaat naar de Primary School in standard (groep) 7, Loena gaat naar de Secundary School, form (klas) 2. De eerste dag vinden ze best spannend en wij ook. Het voelde een beetje alsof je je kind de eerste dag naar de kleuterschool brengt, niet gedacht dat we dat nog een keer mee zouden maken! Gelukkig zijn de ervaringen positief. Het contact met de andere kinderen is erg leuk. In de komende weken leren Loena en Rosa veel over mais, Engels, godsdienst (Rosa moet verhalen uit de bijbel leren), landbouw, eet Loena nsima bij een paar meisjes die intern zitten, en leren ze heel, heel lang wachten op leraren. Wij genieten van het leven in de bergen, maken praatjes met veel mensen, leren hier ook de tijd voor te nemen en dit te waarderen, zitten ’s avonds bij het vuur te kletsen met Grace en fantaseren soms over lekkere maaltijden met kaas of een uitgebreide avondmaaltijd met andere ingrediënten als tomaat, ui en rijst of mais.
Jeroen en ik hebben alle tijd om met de projecten bezig te zijn en omdat alles goed verloopt en prima af te krijgen is besluiten we om een week eerder te vertrekken dan gepland zodat we drie weken hebben om door Malawi te reizen.

4 Sponsering middelbare schoolkinderen

Het afronden en goed regelen van de sponsoring van de middelbare schoolkinderen vroeg het meeste denkwerk en tijd. Ook hier veranderen tot op de laatste dag nog namen uit de lijst. Er blijken bijvoorbeeld toch kinderen bij opgeschreven te zijn die al door de Social Welfare worden gesponsord, of er komt iemand bij die vorig jaar nog niet bij de Orphan Care stond ingeschreven, maar wel van school af is gegaan omdat deze geen schoolgeld kon betalen. Uiteindelijk is de lijst compleet en duidelijk, hebben wij alle leerlingen ontmoet en hebben we met alle verschillende partijen goed kunnen samenwerken. We zijn tevreden over de uiteindelijke lijst en stellen een document op met termijnen en voorwaarden, maken een format lijst waarin precies per leerling aangegeven wordt hoeveel er aan schoolgeld en bijkomende kosten kunnen worden opgegeven. De eerste lijst vul ik samen met de directeur van de middelbare school in. Jeroen en ik leggen alle documenten aan Yesaya, de voorzitter van de stichting Odini , de voorzitter van de Orphan Hope Care en de directeur van de Secondary School voor. De formulieren worden in drievoud ondertekend. Ook vragen we Adam, de Peace Corps Volunteer werker in Chisenga, die ook betrokken is, om de voortgang van het project te monitoren. Binnen de stichting regelen we dat het geld direct op de bankrekening van de school wordt gestort. Het geld voor de eerste term, welke in januari 2012 is gestart, is intussen overgemaakt.
Ook hier hebben we een officiële bijeenkomst met betrokkenen waarbij we woorden van dank krijgen. De leerlingen krijgen meerdere speeches over het feit dat er heel hard gewerkt moet worden, ze de gesponsorde schoolgelden niet als zomaar beschouwd moeten worden, meisjes niet zwanger moeten raken, de kans met beiden handen moeten aanpakken, etc. De groep die gesponsord gaat worden leren we steeds beter kennen o.a. door de basketbal lessen die we geven. We zijn erg enthousiast over de groep, het zijn enthousiaste gemotiveerde leerlingen die echt een kans moeten hebben om ongestoord hun middelbare school af te maken. Van meerdere leerlingen zelf krijgen we oprechte bedankjes! Bij deze dragen we ook hier de bedankbetuigingen over aan de donateurs!

5 Rosa, Puck en Noël

In Nederland hebben Rosa en Puck meegedaan aan de Kids Living Statues in Arnhem. Ze hebben besloten om al het geld dat ze opgehaald hebben te doneren aan Malawi. Rosa en Noël hebben heel wat kaarten gemaakt die ze hebben verkocht in de buurt, ook dit geld was voor Malawi. Bij elkaar was dit ongeveer €100,- en dit is gebruikt om schriften en pennen te kopen voor de kinderen die gesponsord gaan worden, en schriften voor alle kinderen van de middelbare school in Chisenga. Hier was iedereen heel blij mee, op de middelbare school kwam het voor dat kinderen de klas uit werden gestuurd omdat ze geen schrift bij zich hadden, hier hoeven ze nu niet meer bang voor te zijn!

6 Cijfers en resultaten

Grofweg is er door ongeveer vijftig mensen samen zo’n €3400,- gedoneerd voor de bovenstaande projecten. Aan de fietsambulances en het vervoer hiervan is rond de €1400,- uitgegeven, de schooluniformen kosten ongeveer €500,-, voor de schoolgelden is €1500,- uitgetrokken. De precieze cijfers en uitgaven kunnen worden opgevraagd bij Suzanne of de Odini stichting.
We zijn blij en tevreden met de resultaten van de kleine projectjes voor de Odini stichting, en zijn ons bewust van het feit dat je in drie maanden tijd met weinig geld veel goeds kunt doen voor de mensen hier. Ook zijn we blij en tevreden over dat al het gedoneerde geld terecht is gekomen bij de mensen die het daadwerkelijk nodig hebben. We hebben kunnen proeven aan ontwikkelingshulp in het klein en hebben hierover veel met elkaar en andere mensen gesproken. We zijn nog steeds van mening dat het een ingewikkelde materie is, met name de manier waarop je hulp aanbiedt. De optie om hulp te geven is volgens ons altijd beter dan de optie om geen hulp geven. Maar er kleven ook nadelen aan het geven van hulp, o.a. het creëren van permanente donor afhankelijkheidsrelaties. Het doneren van schoolgelden aan weeskinderen vinden we een hele belangrijke, omdat het geen blijvende afhankelijkheid geeft, recht doet aan het kind doordat hij of zij onderwijs kan volgen zonder zorgen en daardoor zijn of haar toekomst kansen kan vergroten.

7 Hoe nu verder?

Dan het vervolg, is er een vervolg? We hebben in de tijd dat we in Malawi waren heel veel andere verzoeken gehad van mensen. Veel vragen waren om een vervolg studie te sponsoren, een internaatgebouw te sponsoren, maar ook vragen bij het opstarten van een bedrijfje of om meer ambulancefietsen in andere dorpen. Voor sommige vragen zullen we in Nederland kijken of er andere stichtingen zijn die kunnen helpen, maar wij zijn ook duidelijk geweest dat wij niet kunnen voldoen aan alle vragen. Wat we ook graag willen uitzoeken of er mogelijkheden zijn een paar leerlingen van het sponsorprogramma en/of andere middelbare school in Chicenga de mogelijkheid te geven een vervolgstudie te doen. Dit zou de kansen van de leerlingen voor een betere toekomst namelijk enorm vergroten. Mocht iemand ideeën hebben laat het ons weten!

8 Reizen

Nu rest ons nog het reizen door Malawi, hier genieten we van. Al is het soms ook raar om als toerist te verblijven in lodges waar over het algemeen geen enkele Malawiër verblijft of eet omdat dit niet te betalen is. We verblijven aan het Malawi meer, in de bergen, aan de rivier waar we krokodillen en nijlpaarden zien (helaas geen olifanten) en kijken al langzaam vooruit naar de terugkomst in Nederland waar we onze geliefde familie en vrienden weer hopen te zien. We nemen een hele ervaring mee en we zijn zeer blij dat we dit hebben kunnen doen!
Jeroen en Suzanne